ای دل فضائل اسدالله طاعت است

مدح علی و آل شنیدن عبادت است

بودن به ذکر حیدر کرار یک نفس

حقا که در برابر صد ساله طاعت است

 

*****

ای دل اگر به دیده ی تحقیق بنگری

درویشی اختیار کنی بر توانگری

ای پادشاهِ وقت، چو وقتت فرا رسد

تو نیز با گدای محل ات برابری

*****

در کارگه گوزه گری رفتم دوش

دیدم دو هزار کوزه، گویا و خموش

ناگاه یکی کوزه برآورد خروش

کو کوزه گر و کوزه خر و کوزه فروش

-----

به ذره گر نظر لطف بوتراب کند

به آسـمان رود و کار آفتاب کند

شعاع ذره ز خاک در سرای علیست

وگرنه ذره کجــــــا کار آفتاب کند

-----

عمریست که دمبدم علی میگویم

در حال نشاط و غم عـلی میگویم

زین پیش علی گفتم و ان‌شاءالله

در باقی عمر هـــــــم عـلی می‌گویم

---

 

تو بندگی چو گدایان به شرط مزد مکن
که خواجه خود روش بنده پروری داند
*****
گناهکار ازین بیشتر چه می باشد
که یک جهان گنه ات است و انفعالی نیست
*****
چرا به دفتر عشق، ای خدای لوح و قلم
به غیر حسرت و حیرت نمی زنی قلمی
به عشق کوش که تا در دل تو ره نکند
نه ماجرای وجودی، نه وحشت عدمی


برچسب‌ها: رباعیات, رباعی
+ نوشته شده در  سه شنبه ۳ خرداد ۱۴۰۱ساعت 18:31  توسط سید مصطفی سائس  |