گلستان معرفت (مناقب اهل بیت ع)
گرد آوری های سید مصطفی سائس در مدح و مناقب اهل بیت علیهم السلام
|
شبی که ماه جدا گشته بود از دریا شبی که داشت در آن زاغ، چهره ی بیضا
زمین، کبودتر از اشکهای مروارید کبودتر ز زمین رنگ صورت عذرا
به گریه بود درِ خانه، خشت، خشتِ حیاط و می تپید دل کوچه ، لیک در آنجا
درِ شکسته به گوشش طنین می آمد که رفت و ماند یدالله را به غم تنها
پناه خویش چو دیدند خفته در تابوت حسین ماند و حسن ماند و کوهی از غمها
جنازه بر سر دوش علی و می دیدند نه طاقت است به دست خدا نه تاب به پا
مدینه غرق ملال و سکوت بود آن شب و می نمود سماواتیان چنین نجوا:
که چون نگشت بلند آتش از دل آن شهر؟ که دید؛ سوخت، دلِ شب، دل ولی خدا
و دل، شکستهترین بیت را سرود انگار شکسته بود دلی، "سائس" از غم زهرا
جهان کنون شود ار لاله زار، نیست عجیب که داغِ اوست به دل ها هنوز پابرجا
۲۵ نوامبر ۲۰۲۵ شهر مالمو؛ سویدن برچسبها: غزل, سید مصطفی سائس, ردیف الف
+ نوشته شده در شنبه ۸ آذر ۱۴۰۴ساعت 11:37 توسط سید مصطفی سائس
|
|
درباره وبلاگ  حقیقت است که نی شاعرم نه شعر شناس
نه داد میزنم هر لحظه از سخندانی ولی مَحبت تو جوش میزند به دلم که واژه واژه ز لب میکنم در افشانی رضا به داده ی حق دادهام تملق نیست که شعر خویش فروشم شبیه خاقانی نه حافظم، نه چو سعدی، نه صائب و بیدل نه عندلیب و نه بلبل، نه مثل قاآنی گدای کوی تو ام فـخر من همین باشد که از نگاه تو شد شعر بر من ارزانی من و مَحبت آل شما همین کافیست نیاز نیست مرا حِشمت سلیمانی دعای "سید سائس" فقط همین باشد: به داد او برسی لحظه های پایانی این وبلاگ شامل اشعار منتخب آیینی در ستایش خداوند، و مناقب حضرت رسول و ائمه معصومین علیهم السلام می باشد. جمع آوری و نوشتار: سید مصطفی سائس
|
