|
مدینه بار دگر بیقرار و پژمان شد مدینه نه، که جهان غصه دار و گریان شد زمین گرفته به دل داغ و آسمان زخمیست ستاره ها چقدر حال شان پریشان شد غروب آمد و مهر بتول کرد افول خزان ندیده، گلِ باغ و راغ ویران شد صدای نالهی دیوار و در، هنوز آید گواهِ غربتِ آن دردِ بیکران، "آن" شد علی شکسته دل و خسته از سکوتِ زمان که دلخوشیش کنون زیر خاک پنهان شد کدام مرد ، تحمل کند فراقِ تو را؟ که صبرِ کوه در این سوگ هم پریشان شد سلام ما به تو، ای روحِ اطهر قدسی سلام ما به تو کز تو جهان گلستان شد به یادِ چشم علی، در شبِ وداعِ شما تمامِ عرش نشینان به آه و افغان شد فرشتهها به عزایت به خاک میافتند که سوگِ دخترِ سرحلقه ی رسولان شد تو رفتی و نفسِ نور از جهان کم شد که آفتابِ فروزان به خاک یکسان شد ز داغِ غربتِ تو، سینهام شرر دارد همین شرار، طبیب دل پریشان شد اگرچه سوخت دل "سائس" از غمت، مادر خوشم که عشقِ تو در آن عمودِ ایمان شد به نخ معجر خاکی دخیل می بندم که رازِ خلقتِ هستی از آن نمایان شد
۳ نوامبر ۲۰۲۵ شهر مالمو؛ سویدن برچسبها: غزل, سید مصطفی سائس, ردیف د
+ نوشته شده در شنبه ۸ آذر ۱۴۰۴ساعت 11:45 توسط سید مصطفی سائس
|
|
درباره وبلاگ  حقیقت است که نی شاعرم نه شعر شناس
نه داد میزنم هر لحظه از سخندانی ولی مَحبت تو جوش میزند به دلم که واژه واژه ز لب میکنم در افشانی رضا به داده ی حق دادهام تملق نیست که شعر خویش فروشم شبیه خاقانی نه حافظم، نه چو سعدی، نه صائب و بیدل نه عندلیب و نه بلبل، نه مثل قاآنی گدای کوی تو ام فـخر من همین باشد که از نگاه تو شد شعر بر من ارزانی من و مَحبت آل شما همین کافیست نیاز نیست مرا حِشمت سلیمانی دعای "سید سائس" فقط همین باشد: به داد او برسی لحظه های پایانی این وبلاگ شامل اشعار منتخب آیینی در ستایش خداوند، و مناقب حضرت رسول و ائمه معصومین علیهم السلام می باشد. جمع آوری و نوشتار: سید مصطفی سائس
|
